Κυριακή 27 Μαΐου 2012

Τι να αισθάνεσαι άραγε.....

Tι να αισθάνεσαι άραγε χορεύοντας ?

Ο τραγουδιστής ξεκινάει. Κάντε Χόντο: τραγούδι λυπητερό. Εσύ υπακούς....κλείνεις τα μάτια και παραδίνεσαι....συνοδεύεις τον τραγουδιστή με τον χορό σου...γίνεστε ένα !

Χτυπάς τα παπούτσια σου στον ρυθμό της μουσικής.  Βηματίζεις κοφτά. Το κόκκινο φόρεμά σου αναδεικνύει το καλλίγραμμο σώμα σου.... Τα χέρια σου ανεβαίνουν ψηλά με χάρη....Ο φωτισμός στην σκηνή εστιάζεται σε αυτά...είναι άλλωστε το μυστικό σου όπλο.

Η μουσική ανεβαίνει...οι χορευτές δίπλα σου χτυπάν παλαμάκια...κι εσύ εκεί....χορεύεις με μανία !

Ποιους δαίμονες θέλεις να εξαγνίσεις άραγε ? Τι νόημα να έχουν για εσένα αυτοί οι στίχοι? Στίχοι που βγαίνουν απο την ψυχή του τραγουδιστή ! Αυτοσχεδιάζει....βγάζει απο μέσα του όλο του το είναι.

Ο τραγουδιστής συνεχίζει...σαν ποιήμα οι στίχοι του...σαν ν' απαγγέλει. Το τραγούδι του...λυπητερό. Ξεριζωμός...ξενυτιά...θάνατος.  Και εσύ εκεί...κλείνεις τα μάτια και χορεύεις ..χτυπας τα πόδια σου με δύναμη, σηκώνεις λιγο το φουστάνι, νιώθεις την ψυχή σου ν' ανυψώνετε όπως ανυψώνετε και η φωνή του τραγουδιστή !

Άλλωστε...για αυτό δεν χορεύεις ! Για την ψυχή σου ?  Τι να αισθάνεσαι άραγε χορεύοντας ? Εκφράζεις όλα όσα θες ? Όλα όσα αισθάνεσαι ?

Τι να αισθάνεσαι άραγε.....





Κυριακή 13 Μαΐου 2012

Η ΓΕΝΝΗΣΗ

Η είδηση του ερχομού σου την έκανε τόσο χαρούμενη. Όσο περνούσαν οι μήνες η κοιλιά της φούσκωνε...φουσκωνε όμως και η ανησυχία της. Η αγωνία της για το τι θα βρείς στο δρόμο σου όταν θα μεγαλώσεις. Προσπαθούσε να αποτινάξει τις κακές σκέψεις και  χαίδευε την κοιλιά της....σου σιγοτραγουδούσε...σου διάβαζε παραμύθια....σου έβαζε ακουστικά για να ακούς μουσική :)

Η πρώτη σου φωτογραφια: τα χεράκια σου...τα ποδαράκια σου αχνοφαίνονταν. "Λες να'ναι κοριτσι ή αγορι " ? σκέφτηκε "Αλλά τι σημασια είχε. Αρκεί να βγει γερό και δυνατό ! " Δεν είχες καλοσχηματιστεί, αλλά ενα χαμόγελο ζωγραφίστικε στο πρόσωπό της σαν έβλεπε και αισθανόταν αυτή τη μικρή ζωούλα να μεγαλώνει μέσα της. 

Και σαν άκουσε για πρώτη φορά την καρδιά σου να χτυπά έκλαιγε...έκλαιγε σαν μωρό παιδί ! Ζωή μέσα απο τη ζωή !

Και σαν ήρθε η ώρα της γέννησής σου και σπάσανε τα νερά, βρέθηκε στο κρεββάτι του πόνου να προσπαθεί να σε φέρει στη ζωή. Χρειάστηκαν ώρες μέχρι να γεννηθείς. Συσπάσεις, πόνος, σπρώξιμο...Ο ιδρώτας έσταζε απο το μέτωπό της. Τα μαλλιά της είχαν κολλήσει στο πρόσωπό της και ο πόνος....ο πόνος..... Μέχρι που άκουσε το κλάμα σου και έβγαλε μια μακρόσυρτη αναπνοή ανακούφισης.


Σε πήρε στην αγκαλιά της και δάκρυα χαράς έτρεχαν στο μάγουλό της. Έβαλε το χέρι της στο κεφαλάκι σου και σε φίλησε γλυκά. Στην αρχή φοβόταν. Ήσουν τόσο μικρό !
 
Σε θύλασε και ήταν η πιο όμορφη και χαρούμενη στιγμή της ζωής της. Συνάισθημα...απερίγραπτο.
Σε χάζευε όση ώρα εσύ κοιμόσουν δίπλα της και έκανε όνειρα....πολλά όνειρα για εσένα !

"Λες να γίνει μουσικός ? Ή μήπως γιατρός ?" σκεφτόταν όση ώρα σε κοιτούσε απο το τζάμι του μαιευτηρίου.  Τι σημασία είχε ?  Ήσουν το μωρό της. Το αγγελούδι της. Ένα θαύμα της ζωής. Της δικής της ζωής ! .

Η γέννησή σου ήταν για εκείνη μόνο η αρχή. Η αρχή μιας ζωής που θα την αφιέρωνε μόνο σε εσένα. Για να σε μεγαλώσει και να σε αναθρέψει με τον καλύτερο τρόπο. Η αγάπη της άδολη και ανιδιοτελής.  Ήταν πλέον μητέρα. Ένας ρόλος τόσο σημαντικός...μια δουλεια τόσο δύσκολη.

"Θα τα καταφέρω άραγε" ? σκεφτόταν καθώς φεύγατε απο το μαιευτήριο. "Θα μπορέσω να του δώσω όσα εφόδια χρειάζετε ?  Κι αν πάθει κάτι ? Κι αν δεν κάνω κάτι σωστά ? Κι αν ...." 
Σε κοίταξε. Και τότε όλα της τα άγχη της πέρασαν.

Φθασατε σπίτι. Σε έβαλε στο κρεββάτι και εκείνη δίπλα σου, σου σιγοτραγουδούσε, το ίδιο τραγούδι που άκουγε κι εκείνη απο την δική της μητέρα, μέχρι που ήρθε ο Μορφέας και σας πήρε στην αγκαλιά του.




Η γέννηση. Η ολοκλήρωση μιας γυναίκας και η αρχή μιας απο τις σημαντικότερες σχέσεις της ζωής μας.

Χρόνια πολλά στις μανούλες. Τις τωρινές αλλά και τις επόμενες !














Παρασκευή 11 Μαΐου 2012

ΠΑΡΘΕΝΩΝΑΣ: Aυτή είναι η ιστορία μου !




Στέκομαι στην Άκρη της Πόλης εδώ και αιώνες. Έχω δει πολλά...μα πάνω απ’όλα έχω περάσει πολλά.  Όλοι αυτοί που έρχονται να με δούνε...άραγε γνωρίζουν την ιστορία μου ; Επιτρέψτε μου να σας την εξιστορήσω. Όπως εγώ μόνο την έζησα. Και για όσους την ξέρουν ήδη...ε...νομίζω οτι μπορείτε να αφιερώσετε λίγα λεπτά απο τον πολύτιμο χρόνο σας  – ναι με τα χρόνια κατάλαβα οτι ο ΧΡΟΝΟΣ για το είδος σας είναι πολύτιμος –  σε ενα γερόλυκο σαν εμένα.

Γεννήθηκα το 432 π.Χ. προς τιμήν της θεάς Αθηνάς. Μεγάλη τιμή για εμένα αυτή. Η θεά Αθηνά: θεά της σοφίας και του πολέμου ! Συμβολίζω την Δημοκρατία και τον Πολιτισμό...δύο έννοιες που με λύπη μου βλέπω να χάνονται με τα χρόνια απο τους ίδιους ανθρώπους που τις ευηβραν.  

Δημιουργοί μου ήταν ο Ικτίνος, ο Καλλικράτης και...εαν δεν με απατά η μνήμη μου και ο Φειδίας. Είμουν το... «παιδί τους» και για εμένα ήταν οι πατέρες μου.  

Πολλά τμήματά επάνω μου είχαν γραπτό διάκοσμο με κόκκινο, μπλε και χρυσό χρώμα ! Είμουν τόσο όμορφος ! Τόσο νέος ! Το καλύτερο μάρμαρο χρησιμοποιήθηκε για να δημιουργηθώ....πεντελικό μάρμαρο !

 Που να’ξεραν οι δημιουργοί μου οτι χρόνια αργότερα αυτό το μάρμαρο θα μου το λεηλατούσαν -   θα μου το ΈΚΛΕΒΑΝ  τάχα μου τάχα μου για να το «φυλάξουν» εκμεταλλευόμενοι την τότε ηγεσία του Σουλτάνου !  Αλλά...θα φθάσω και εκεί. Αρκεί να έχετε λίγο υπομονή.

Οι αναλογίες μου είναι τέλειες και αρμονικές  και είχα ζωφόρο με την Γιγαντομαχία, την Αμαζονομαχία, την Κενταυρομαχία, τον Τρωικό πόλεμο αλλά και την μεγάλη γιορτή των Αθηναϊων τα Παναθήναια !

Εσωτερικά, δέσποζε επιβλητικό το χρυσελεφάντινο άγαλμα της Αθήνάς προτού καταστραφεί και αυτό !

Όλα φάνταζαν ήρεμα μέχρι που το 267 μ.Χ. μια ορδή από Έρουλων βαρβάρων με κατέλαβαν και έκαψαν ενα μεγάλο τμήμα μου.  Ποτέ μου δεν κατάλαβα γιατί έπρεπε  να γίνονται πόλεμοι. Ποτέ μου δεν κατάλαβα γιατί έπρεπε να με κάψουν ! Αν και το 360 μ.Χ. ο Ιουλιανός προσπαθεί και όσο μπορεί μου επούλωσε τις πληγές, με ο,τι μέσα είχε !

Σαν να μην έφθανε αυτό, το 438 μ.Χ. οι Χριστιανοί καταστρέφουν  τα αγάλματα που υπήρχαν στη ζωφόρο μου ! Τους προσέβαλε είπαν η γύμνια τους. Το 550 μ.Χ. χτίσανε μια εκκλησία μέσα στον ναό ! Την Αγία Σοφία, επι εποχής Ιουνστινιανού . Ακόμα και τότε, καταστράφηκε ενα μεγάλο μέρος μου.... «μετατροπές έγιναν» λένε & γράφουν  μερικοί .

Και πάνω που είπα οτι τα βάσαν ά μου τελειωσαν, το 1206 μ.Χ. επί Φραγκοκρατίας  η Ρωμαϊκή εκκλησία με έκανε... ναό Λατινικός, τιμώμενος στο όνομα της Θεοτόκου, με ένα κωδονοστάσιο το οποίο χρησιμοποιήθηκε αργότερα ως μιναρές επι Τουρκοκρατίας το 1456.

Αλλά...η χειρότερη καταστροφή έγινε το 1687 όταν ο Βενετοί έριξαν μια οβίδα στους Τουρκους και τίναξανε την πυριτιδαποθήκη που είχε εγκαταστήσει ο Αλή αγάς . Μεγάλο μέρος μου καταστράφηκε ολοσχερώς ...κομμάτια ολόκληρα εκτοξευθηκαν πρός τέρψη των πλιατσικολόγων.

Και φθάσαμε και στο 1802 ! Τότε που ο βρετανός λόρδος Έλγιν λεηλάτησε και ΕΚΛΕΨΕ 75 Μάρμαρα Τα Μαρμαρά ΜΟΥ ! Καταλαβαίνετε για τη ασυδοσια μιλάω  ?   Είχε λεει «φιρμάνι» απο Οθωμανό Σουλτάνο αλλά καμία νομική απόδειξη οτι τους ανήκουν. Τα Μάρμαρα αυτά ανήκουν ΣΕ ΕΜΕΝΑ και στην Ελλάδα και παρά τις προσπάθειες της κυβέρνησης...δυστηχώς μέχρι στιγμής μου έχουν έρθει πίσω.  Ελπίζω και εύχομαι καποια στιγμή να γυρίσουν στον τόπο όπου ανήκουν.

Δεν θέλω να σας κουράζω άλλο. Αυτή ειναι η ιστορία μου ! Όπως σας είπα...πέρασα πολλά. Και βλέπω αλλα τόσα καθημερινά. Δυστηχώς αυτά που βλέπω δεν με χαροποιούν. Τα τελευατία χρόνια βλεπω ανθρώπους σκυθρωπους....σκεπτικούς...ακούω άσχημα λόγια για την Αθήνα μου...αλλά και την Ελλάδα μου !

Ο,τι κι αν γίνει, να ξέρετε οτι εγώ θα στέκομαι εδώ, στον θρόνο μου και θα επηρρεάζω όσο μπορώ την ανάπτυξη αυτού του κόσμου. Είμαι κομμάτι του πολιτισμού σας, ενός πολιτισμού που ακόμα – θέλω να πιστεύω – δεν έχει πεθάνει. Δεν έχει ξεχαστεί.  Είναι στο χέρι σας να ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΤΕΙ.  























Κυριακή 29 Απριλίου 2012

Γίνε το φως μου !

Γίνε το φως μου πιστέ μου φίλε ! Γίνε ο οδηγός μου ! Εσύ με καθοδηγείς..εσύ μου δείχνεις το δρόμο. Με το μπαστούνι στο ένα χέρι και το λουρί στο άλλο, προχωράμε μαζί. Στην αρχή φοβόμουν...μου ήταν δύσκολο να προσαρμοστώ. Φαντάζομαι και για εσένα. Αλλά με τον καιρό εξοικειωθήκαμε. Και τώρα...είμαστε αχώριστοι !


Μ'εφερες κοντά σε αυτό που είμαι αλλά και σε αυτό που θα ήθελα να είμαι. Μαζί έχουμε προσπεράσει πολλά εμπόδια. Κάνω πράγματα που δεν θα μπορούσα να τα κάνω χωρίς την βοήθειά σου.
Τι κι αν δεν είμαστε ευπρόσδεχτοι σε ενα καλό εστιατόριο. Καλά δεν περνάμε τρώγοντας και σε ενα παγκάκι ? Και όσο για τα Μέσα Μεταφοράς.....δεν πειράζει ! Καλό μας κάνει και λίγη γυμναστική :)



Άλλωστε δεν με νοιαζει το που θα ειμαι...αρκεί ο,τι κάνουμε να το κάνουμε μαζί. Σ'αγαπώ όσο τίποτε άλλο ! Μου εισαι υπάκουος και αυτό το αναγνωρίζω ! Για αυτό όταν σου αφαιρώ το ειδικό "σαμάρι" παίζουμε με τις ώρες στο σπίτι ! Μου δίνεις τόση χαρά !

Μέσα απο εσένα ξαναγεννήθηκα...με επέλεξες και σε επέλεξα. Μου έμαθες πολλά ! Αλλά κυρίως μ' έμαθες τι θα πει ΖΩΗ ! Μια ζωή στην οποία είμαι υποχρεωμένος να είμαι στο σκοτάδι.
Γι αυτό σου λέω φίλε μου....γίνε το ΦΩΣ μου! Γίνε ο οδηγός μου !
Τι λες ? Θα συνεχίσουμε μαζί αυτό το ταξίδι ? Το ταξίδι που λέγεται ΖΩΗ ?





Τρίτη 17 Απριλίου 2012

KAΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΔΗΜΗΤΡΗ

Θλίψη προκάλεσε σε όλους μας ο ξαφνικός θάνατος του Δημήτρη Μητροπάνου. Ήταν και παραμένει ενας απο τους αγαπημένους μου έλληνες λαϊκους τραγουδιστές. Χαμηλών τόνων, διακρινόταν για το ήθος του και προτιμούσε να μιλάει μέσα απο τα τραγούδια του.


Σίγησε για πάντα σήμερα η μεγαλύτερη φωνή του σύγχρονου ελληνικού πενταγράμμου. Πόσες φορές δεν σιγοτραγουδήσαμε, δεν κλάψαμε, δεν χορέψαμε κομμάτια του.  Το "Ρόζα", "Σ'αναζητώ", "Αλλοίμονο", "Λαδάδικα" είναι μόνο λίγα απο τα τραγούδια του.

Όλα κάποτε τελειώνουν όμως. Ο Μητροπάνος αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας εδώ και πολλά χρόνια. Εαν υπάρχει παράδεισος, θα είναι σίγουρα εκεί...μαζί με τον Γρηγόρη και τα αλλα τα παιδιά ! Θα τραγουδούν και θα χορεύουν ακόμα και οι αγγέλοι μαζί τους....Καλό ταξίδι ΑΘΑΝΑΤΕ Δημήτρη. Θα είσαι για πάντα στις καρδιές μας !










Δευτέρα 16 Απριλίου 2012

Ο Χριστός Ανέστη...εμείς ?

Καλησπέρα και Χριστός Ανέστη.

  Ο Χριστός Ανέστη....εμείς πότε θα αναστηθούμε επιτέλους ? Λαμβάνω μυνήματα συμπαράστασης απο φεϊσμπούκους φίλους του ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ τύπου "Άννα, μαθαίνουμε τι συμβαίνει στην Ελλάδα και ανησυχούμε", "Ελπίζουμε να είσαι καλά γιατί βλέπω τι συμβαίνει στην Ελλάδα και δεν μου αρέσει ολο αυτο 'και αλλα τέτοια. Και εμείς ΤΟ ΧΑΒΑ ΜΑΣ !

  Βγήκαμε για λίγο στους δρόμους, φωνάξαμε, τσιρίξαμε, βγάλαμε τ'απωθημένα μας, αναρτήσαμε σε blogs και face διάφορα επαναστατικά  και μετά είπαμε να πάμε στα χωριά μας για το Πάσχα. Και για να μην παρεξηγηθώ, δεν βγάζω τον εαυτό μου απ'έξω !

  Είχαμε και το προεκλογικό τρίκ με την σύλληψη του Τσοχατζό και κατι τρέχει στα γύφτικα. Που - να μου το θυμηθείτε - ο Τσοχατζό δεν θα πάθει τίποτα το φοβερό. Γιατί εάν ανοίξει το στόμα του ο εν λόγω "κύριος" θα τους ΠΑΡΕΙ ΟΛΟΥΣ Ο ΔΙΑΟΛΟΣ !

  Πέρα απο αυτό όμως, αυτό που βλέπω εγώ τουλάχιστον, ειναι μια ηρεμία μέχρι να έρθουν οι εκλογές. Νομίζουμε πως με τις έκλογές θα κάνουμε τη διαφορά. Εμ, δεν μας τα είπανε καλά τα πράγματα. Δεν μας τα είπανε ΚΑΘΟΛΟΥ καλά ! Οι εκλογές είναι προσυμφωνημένες και όλοι ξερουμε οτι θα βγει Νέα Δημαγογία και ΜΠΑΤΣΟΚ για κυβέρνηση !

  Δεν σας λέω κατι καινούργιο. Αυτό το ξέραμε εξ'αρχής.
Το θέμα ειναι ΕΜΕΙΣ τι κάνουμε. Εμείς που μας περιμένουν ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ, εμείς που είμαστε άνεργοι και δεν βρίσκουμε δουλειά ούτε με σφαίρες, εμείς που μας κόψανε τις συντάξεις, που πληρώνουμε το ένα χαράτσι μετά το άλλο, που δεχόμαστε αυξήσεις σε τρόφιμα και αγαθά πρώτης  ανάγκης...ΠΟΥ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΑΝΕΧΟΜΑΣΤΕ ΓΕΝΙΚΑ.

  Δεν θέλω να είμαι απαισιόδοξη, αλλά δυστηχώς δεν βλέπω φως στο τούνελ. Η δική μας η γενιά την έχασε την μπάλα. Για ακόμη μια τετραετία θα έχουμε τα δυο μεγαλα κόμματα στο τιμόνι και τα αριστερά κόμματα να μην μπορούν να τα βρούνε μεταξύ τους και να μην μπορούν ή να μην θέλουν να κυβερνήσουν. Δυστηχώς έτσι βλέπω εγώ τα πράγματα. ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΛΑΘΟΣ.

 Το σύστημα όμως ειναι σαθρό απο τη ρίζα του και δεν θα πέσει απο μόνο του, εαν εμείς δεν κάνουμε κατι για αυτό. Ας προσπαθήσουμε όσο μπορούμε να αλλάξουμε εμείς σαν ανθρωποι. Τότε μόνο θα αλλάξει και το σύστημα γύρω μας...και κατ'επέκταση το πολιτικό σύστημα. Απο το ρουσφέτι και το φακελάκι, μέχρι  τα πολιτικά πρόσωπα.
Δεν ξέρω τι θα ψηφίσω σε αυτές τις εκλογές...αυτό που ξέρω πάντως ειναι οτι ΔΕΝ ΘΑ ΨΗΦΙΣΩ ΚΑΝΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΔΥΟ ΜΕΓΑΛΑ ΚΟΜΜΑΤΑ. Αυτά που μας έφεραν στο σημείο που είμαστε τώρα !

Καλή Λευτεριά αδέρφια !

Παρασκευή 13 Απριλίου 2012

Το shmeiseto σας ευχετε καλό Πάσχα και καλή Ανάσταση

 
Ακόμα και ουρανός κλαίει την σήμερον ημέραν !
 
Οι καμπάνες ηχούν πένθημα βάζοντάς μας στο κλίμα της κατάνυξης.
 
Καθένας δίνει την δική του ερμηνεία στο νόημα της Αναστάσεως. Προσωπικά πιστεύω οτι ο Χριστός μαρτύρησε, πέθανε και αναστήθηκε δείχνοντάς μας οτι μπορούμε να φύγουμε απο την δυναστεία στην Ανάσταση. Τη δική μας Ανάσταση.
 
Aν και με τα χρόνια το νόημα αυτό χάθηκε και χάνετε για πολλούς και ...διαφόρους λόγους. Τα γεγονότα που τρέχουν και μας προσπερνούν, μας θλίβουν και μας εξοργίζουν αλλά και οι θρησκευτικές πεποιθήσεις ή μη του καθενός, μας κάνουν δύσπιστους σε ο,τι δεν μπορούμε ή δεν θέλουμε να ερμηνευσουμε & να κατανοήσουμε πλήρως.
 
  Όπως και να'χει και πέρα απο τα πιστεύω μας, ας σκεφτούμε το φετινό Πάσχα ως την αρχή για την Ανάσταση του καθένα απο εμάς και γιατί όχι...και της Πατρίδος μας !
 
Καλό Πάσχα και καλή Ανάσταση σε όλους !