Τρίτη, 25 Σεπτεμβρίου 2012

ΕΛΛΑΔΑ ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ


Οδηγούμαστε σε ΕΜΦΥΛΙΟ. Ξέρω οτι θα με πείτε υπερβολικη. Αλλά δεν μου το βγάζετε εμένα απο το μυαλό, οτι το θέμα με τον Γέροντα παστίτσιο και την άσκοπη σύλληψη του 26χρονου (για κάποιους 29χρονου)για την σελίδα στον φεϊσμπούκι, δεν βγήκε τυχαία στην φόρα.
Με τον Ισλαμικό κόσμο σε αναβρασμό (βλ. πρόσφατα επεισόδια στο κέντρο της Αθήνας απο μετανάστες) και την χώρα να κρέμεται ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ απο μια κλωστή, νομίζω οτι διόλου τυχαίο ειναι το γεγονός οτι οι χρυσαυγίτες έθεσαν τώρα το θέμα με τον Γέροντα παστίτσιο (που σιγά το σοβαρό θέμα τελος παντων) στη Βουλή.
Μήπως το κάνουν για να στρέψουν την προσοχή των πολιτών, της μάζας, άλλου και να κάνουν ανενόχλητοι (οχι μόνο οι χρυσαυγίτες αλλά και το πολιτικό σύστημα γενικότερα)τη δουλειά τους ? Λεω εγώ τώρα...με το μικρό μου το μυαλό. Μήπως τους βολέυει να ασχολούμαστε με αυτό το θέμα και οχι με οτιδήποτε άλλο ?
Με αυτή τη λογική,γιατί δεν εξετάζουν και τις σελίδες που βρίζουν με τον ΧΥΔΑΙΟΤΕΡΟ ΤΡΟΠΟ ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΜΑΣ. Γιατί μη μου πείτε οτι δεν τις γνωρίζουν ! Μια απλή αναζήτηση στο φεις θα σας λύσει την απορία. Αρα....καταλήγουμε στο οτι ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΟ.
Πιστευω και αυτό ειναι απλά η προσωπική μου άποψη, οτι ολο αυτό γίνεται για να ασχοληθούμε με το θέμα της θρησκείας το οποίο απο μόνο του, ΚΑΙΕΙ. Χτυπήσανε φλέβα, το ψάρι (εγώ, εσείς, όλοι) τσιμπήσαμε και αυτή τη στιγμή κάθομαι πίσω απο την οθόνη του υπολογιστή και σας γράφω αυτές τις αράδες, κάπου αλλού σε κάποια σελίδα καποιος άθεος διαφωνεί (για να μην πω οτι βρίζεται) με εναν θεϊστή, Χριστιανό ή Μουσουλμάνο κ.ο.κ. Εαν αυτό δεν ειναι ΕΜΦΥΛΙΟΣ φίλοι μου,τότε τι είναι?
Δεν ειμαι Κασσάνδρα, αλλά επειδή και στο παρελθόν έχω πει οτι ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ ΦΑΝΑΤΙΣΜΟ, η εικόνα που έχω στο μυαλό μου ειναι ζοφερή. Βλέπω Άθεους και Θειστές στο κέντρο της Αθήνας με καδρόνια και πλακάρντ να αλληλοσφάζονται. Ακούω συνθήματα τύπου «Λευτεριά στον26χρονο / Αυτό δεν ειναι Δημοκρατία» διαβάζω «Ο Θεός πέθανε – Νίτσε» και «Μετανοείτε» αναρτημένα σε κτήρια ... Βλέπω μια Αθήνα να πνίγεται στις στάχτες της, σπασμένα αυτοκίνητα, μαγαζάτορες να κλαίνε έξω απο τα λεηλατημένα καταστήματά τους και η μυρωδιά του καμμένου να μου τρυπάει τα ρουθούνια ! Αυτό θέλουμε ? Εκεί θέλουμε να φθάσουμε ?
Ας αναλογιστούμε όλοι (και βάζω ΠΡΩΤΑ τον εαυτό μου μεσα) τις ευθύνες μας και ας σταματήσουμε αυτή τη ΤΡΕΛΛΑ, γιατί για τρέλλα επρόκειτο. Μη γελιέστε ! Αυτοί που μας έφεραν στο σημείο να αλληλοσκοτωνόμαστε – τώρα μέσω του φεϊσμπούκι και του τουϊτερ, αργοτερα στις πλατείες σώμα με σώμα – τα έχουν καλώς καμωμένα. Μη σας πω οτι τους συμφέρει αυτή η κατάσταση. ΕΜΕΙΣ είναι το θέμα τι κάνουμε ! ΑΝΟΙΞΤΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΑΣ και σταματήστε να ασχολείτε με ανούσια θέματα. Υπάρχουν άλλα πιο σοβαρά ! Ανεργία, πείνα, φτώχεια, υγεία,οικονομία...
Αλλά και ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ στους δύσκολους καιρούς που ζούμε, ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ όσο μπορούμε και μας το επιτρέπουν οι συνθήκες , ΑΓΑΠΗ για τον εαυτό μας αλλά και τους γύρω μας και τέλος και ίσως πάνω απ’όλα ....ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ. Αξιοπρέπεια την οποία χάνουμε μέρα με την ημέρα, με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο. Ας μην αφήσουμε τέτοιου είδους θέματα να μας διαφθείρουν , γιατί όσο τα αφήνουμε τόσο το ΜΙΣΟΣ και η ΚΑΚΕΝΤΡΕΧΕΙΑ μας καταβάλλουν και είναι αυτό το μίσος και αυτή η κακεντρέχεια που θα μας οδηγήσει στις πλατείες, οχι για να φωνάξουμε με μια φωνή ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ, ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΟΥΜΕ αλλά Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΟΥ Η ΖΩΗ ΜΟΥ ! Και τότε φίλοι μου θα είναι ΠΟΛΥ ΑΡΓΑ ! Εαν δεν είναι ηδη.....ΠΟΛΥ ΑΡΓΑ.

Τρίτη, 18 Σεπτεμβρίου 2012

Μετά τη βροχή.....

   Αθήνα. Όμορφη πολη. Πάντα μου άρεσε να κάνω βόλτα στο κέντρο.
 Η πλατεία Συντάγματος με το μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη, η Πανεπιστημίου με την Εθνική Βιβλιοθήκη,  η Ιπποκράτους με τα άπειρα βιβλιοπωλεία. Περνάω έξω απο την Βουλή. Απο το γκαράζ της μπαινοβγαίνουν αυτοκίνητα, άλλα ακριβά, άλλα πιο φθηνά. Αναρωτιέμαι ποιος μπορεί να ειναι ο κάτοχός τους. Ετσι απο περιέργεια.
Χαζεύω, όπως θα χάζευε μια τουρίστρια, τον ευζωνο στρατιώτη με την ελπίδα οτι θα πέσω στην αλλαγή φρουράς. Μάταια. Ένας κύριος βγάζει φωτογραφίες την γυναίκα του που είναι περιτριγυρισμένη απο περιστέρια, δυο Ιάπωνες τουρίστες ανοίγουν το χάρτι προσπαθώντας να βρουν τον προορισμό τους, ένα παιδάκι σηκώνει το δάχτυλο δείχνοντας το κτήριο της Βουλής στον πατέρα του.

 Σηκώνω το βλέμμα και κοιτάω το κτήριο. "Ανδρών γαρ επιφανών πάσα γης τάφος" είχε λαξευτεί στην πρόσοψη κοντά στον άγνωστο στρατιώτη.  Που να 'ξερε ο Περικλής όταν ειπε αυτή τη ρήση, οτι μόνο "επιφανείς" δεν ειναι οι άνδρες που στεγάζονται σε εκείνο το κτήριο ! Κοιτάω τη σημαία που κυμματίζει περήφανα και ενα γκρίζο σύννεφο απλωνόταν σαν σεντόνι ακριβώς πάνω απο το κτήριο της Βουλής. Προφητικό ? Ισως. Ο συνειρμός του γκριζου συννεφου με την ζοφερή κατάσταση στην Ελλάδα, ειναι αναπόφευκτος.
"Μακάρι να έρθει ενα αεράκι και να το διώξει" σκέφτομαι. Συνεχίζω τη βόλτα με καταβασμένο το κεφάλι, σκεπτόμενη το τι μας περιμένει τούτο το χειμώνα ! Τα Μ.Μ.Ε. έχουν ξεσαλώσει τρομοκρατόντας μας οτι αυτός ο χειμώνας θα ειναι  δύσκολος, καθημερινά άνθρωποι χάνουν τη δουλειά τους, αυτοκτονίες, χαράτσια, ακρίβεια.....το κεφάλι μου παει να σπάσει !

 
 
  Στρίβω σε ενα στενό και φθάνω στην Ακαδημία Αθηνών. Το άγαλμα της Αθηνάς και του Απόλλωνα μου κόβει την ανάσα με τη δυναμική τους ευστάθεια. Οσες φορές και αν τα δω..όσες φορές κι αν τα χαζέψω...μένω με ανοιχτο το στόμα ! Μια αχτιδα ήλιο περνάει απο το άγαλμα της Αθηνάς. Φωτίζει αργά το πρόσωπο και κατόπιν το υπόλοιπο σώμα. Λες και ο ήλιος ξεπρόβαλε επάνω της εκείνη τη στιγμή.  Επηρρεασμένη απο το διόλου αισιόδοξο μύνημα με το σύννεφο επάνω απο την Βουλή, αναρωτιέμαι μήπως αυτή ειναι μια μικρή αχτίδα φωτός στο γκρίζο ουρανό....μια αχτίδα φωτός πάνω στην θεά της σοφίας. Τη σοφία που σίγουρα χρειάζονται οι 300 για να μας βγάλουν απο τον Κυκεώνα που ζούμε . Ξέρω τι θα πείτε. Οτι ο συνειρμός μου δεν στέκει και οτι ειμαι ρομαντική. Άπο πότε η ελπίδα για ενα καλύτερο αύριο, έστω και με τον αφελή αυτό τρόπο (γιατί πραγματικά δεν βλέπω να γίνεται κατι πιο ρεαλιστικό) ερμηνεύεται ως ρομαντισμός ?
 
  Λένε οτι μετά τη βροχή βγαίνει το ουράνιο τόξο.  Είθε να έρθει η ημέρα, που το σύννεφο θα φύγει μια και καλή οχι μονο πάνω απο τη Βουλή. Αλλά απο την χώρα μας γενικότερα.